~ Najczęściej zadawane pytania
1. Czy reforma emerytalna była potrzebna?
Reforma emerytalna była koniecznością. System obowiązujący do końca 1998 r. stal się zupełnie niewydolny. Ubezpieczenia społeczne w Polsce działały dotychczas wyłącznie jako system repartycyjny oparty na tzw. umowie pokoleniowej: składki płacone przez osoby pracujące przeznaczane były na bieżące finansowanie świadczeń dla aktualnych emerytów i rencistów. Problemem było jednak to, że wpływające składki nie pokrywały tych potrzeb. Co gorsza, "dziura" ta była z roku na rok większa. Państwo musiało coraz więcej pieniędzy z budżetu przekazywać do ZUS-u. System ten powszechnie oceniany był jako niesprawiedliwy, niesłusznie zacierający zależność między wysokością zarobków, a otrzymywaną emeryturą. Uzyskiwane po latach pracy emerytury były żenująco niskie, nie dawały szans na godne życie. Do reformy tego niesprawnego systemu przygotowywano się kilka lat. Reforma rozpoczęła się 01.01.1999 r. i wprowadziła system oparty na tzw. trzech filarach, czyli źródłach finansowania przyszłych emerytur.
2. Na czym polega istota reformy?
Najważniejszą zmianą w stosunku do dotychczas obowiązujących reguł jest to, że nowy system stanowi połączenie systemu repartycyjnego i kapitałowego. System repartycyjny reprezentuje zreformowany ZUS funkcjonujący w ramach I filara, a kapitałowy - prywatne fundusze emerytalne działające w ramach II filara. O ile ZUS nadal na bieżąco wykorzystuje wpłacane składki na wypłaty emerytur, o tyle fundusze emerytalne przekazywaną składkę tak inwestują, aby zapewnić swoim członkom na przyszłość jak najwyższe świadczenia. Przyszły emeryt będzie otrzymywał swoje świadczenie z dwóch różnych źródeł. Może także otrzymywać świadczenie z trzeciego źródła, bowiem reforma wprowadziła jeszcze III filar, w którego ramach można przystąpić do pracowniczego programu emerytalnego prowadzonego przez pracodawcę.
3. Dlaczego II filar reformy nazywany jest filarem kapitałowym?
W odróżnieniu od I filara (ZUS), w którym przekazywana składka nadal będzie służyła bieżącym wypłatom rent i emerytur., składka wpływająca do funduszy emerytalnych funkcjonujących w II filarze będzie przez te fundusze inwestowana, a zyski z tych inwestycji będą dopisywane do naszego indywidualnego konta. Nasze pieniądze będą więc pracowały na nasz przyszły kapitał.
4. Czy przystąpienie do danego funduszu oznacza związanie się z nim, aż do osiągnięcia wieku emerytalnego?
NIE. Fundusz można zmienić w każdej chwili. Może się to wiązać z dodatkową opłatą. Będzie to 160 PLN jeśli zmiany dokonujemy przed upływem roku od podpisania umowy z OFE, lub 80 PLN jeśli zmiany dokonujemy po upływie roku, a przed upływem 2 lat. Po upływie 2 lat zmiana funduszu jest bezpłatna.
5. Czy składka wpłacana do funduszy emerytalnych będzie służyć bieżącym wypłatom rent i emerytur?
NIE. Składka wpłacana do wybranego funduszu będzie przez ten fundusz inwestowana w taki sposób, aby zapewnić nam jak najwyższe świadczenie emerytalne.
6. Jaki jest minimalny wiek emerytalny?
Minimalny wiek emerytalny dla kobiet wynosi 60 lat, a dla mężczyzn 65 lat. Różnica pomiędzy starym systemem , a nowym polega na tym, że z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego nie ma obowiązku - tak jak w starym systemie - przejścia na emeryturę, natomiast każdy rok przepracowany ponad wiek emerytalny nacząco wpłynie na wysokość świadczenia zarówno z I jak i z II filara.
7. Czy środki zgromadzone przez uczestnika OFE na jego koncie podlegają egzekucji?
Środki zgromadzone w OFE zgodnie z treścią art. 108 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych nie podlegają egzekucji.